o blogu

Czas płynie niezmiernie szybko. Kiedy okazuje się, ze dzień jest krótszy niż nam się wydaje i nie mamy czasu na wszystko, pierwszą rzeczą, o której najczęściej zapominamy jest gotowanie.

W tłoku obowiązków i zajęć nie chce nam się tracić długich godzin w sklepach na poszukiwaniu odpowiednich składników do wykonania trudnych, jak mogłoby nam się zdawać potraw. Dużo łatwiej nam natomiast skorzystać z oferty dań "ready-to-eat" bądź fast food'ów, które łatwo zdobyć i szybko przygotować.

To nie tylko czas ma duży wpływ na to co jemy. To także brak umiejętności bądź najzwyklejszy strach przed tym co nieznane.

Czasami jednak po ciężkim dniu marzymy aby zasiąść do stołu i zjeść pyszne domowe jedzenie. Pojawia się wówczas pytania. Co? Jak? Z czym? Z czego?

Właśnie po to stworzyłem ten blog.

Kiedyś także, jako osoba zabiegana nie poświęcałem zbyt dużej uwagi do tego co i jak jem. Totalnie nie potrafiłem odnaleźć się w kuchni. Nawet najzwyklejsza jajecznica była dla mnie jak Mount Everest dla alpinisty. Moja działalność w kuchni polegała na eksperymentowaniu. Łączyłem ze sobą rożne składniki, tworzyłem przedziwne smaki, z których z czasem zaczęły powstawać naprawdę dobre rzeczy (przynajmniej tak twierdzą moi znajomi).

Zrozumiałem, że gotowanie ma w sobie coś z artyzmu. Odpowiednie połączenie różnych składników może spowodować, iż z totalnego laika możemy stać się prawdziwym mistrzem.

Poniżej możecie zapoznać się z moją pasją, jaką stało się dla mnie gotowanie. Wszystkie dania przygotowałem sam i przetestowałem na moich znajomych. Ich wybór niewątpliwie był dobrany w sposób selektywny. Ma być pysznie i szybko.

Mam nadzieję, iż ten blog pomoże Wam zaprzyjaźnić się z Waszą kuchnią i odkryć swą pasję do gotowania.

Bon Appetit.

sobota, 10 grudnia 2011

Domowa pizza

Nie ma to jak prawdziwa włoska pizza zrobiona w domu. Oczywiście tą najlepszą można zjeść tylko we włoskim Napoli. Jednak jak wiemy, żyjąc w biegu nie zawsze jesteśmy w stanie skierować swoje ciała w kierunku słonecznej Italii. Moja ulubiona to zdecydowanie Margherita, klasyczna pizza, której podstawą jest dobry sos pomidorowy. Oczywiście mięło sporo czasu zanim doprowadziłem jego przygotowanie do perfekcji ale było warto (przynajmniej tak twierdzą moi znajomi). Dla mnie w prawdziwym sosie pomidorowym musi być porządny "wkład", czyli latem najlepiej świeże pomidory, zimą możemy użyć tych z puszki- najlepiej w całości. Oprócz tego oczywiście cebulka oraz balsamico podciągający winny smak potrawy. Wszystko pokrojone w małe kawałki, jednakże nie starte. Lubię, gdy jedząc pizzę czuję kawałki składników użytych do jej przygotowania.
Oczywiście nie byłbym sobą gdybym nie dodał coś od siebie. Dla zwiększenia walorów smakowych dodałem   fetę z przepisu w blogu oraz ser ricotta.
1 cebula
pomidory w puszcze
sól, pieprz, balsamico, bazylia, oregano, rozmaryn
gotowe cienkie spody do pizzy (można kupić w pizzerii lub sklepach tematycznych)
mozarella
feta
ricotta
dobry żółty ser

Cebule szatkuje i podsmażam na małym ogniu, aż się zeszkli (ja osobiście podlewam ją odrobiną wody aby się nie przypaliła). Do cebuli dodaje pomidory w puszcze (wcześniej dodaje do nich kilka kropel balsamico, sól, pieprz oraz zioła tak aby smaki przegryzły się przez kilka godzin). Całość gotuję, aż konsystencja nabierze gęstości. Należy sprawdzić smak i ewentualnie dodać odrobinę cukru, gdyż zioła podczas gotowania  nabierają lekko gorzkawego smaku. Tak przygotowany sos nakładam na spód pizzy. Na wierzch układamy różne rodzaje serów i wkładamy do piekarnika na 190 stopni. Czas- aż ser się roztopi :)
Całość posypuje świeżą bazylią.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz